Metody pracy z dziećmi

  Metoda pedagogiki zabawy

Polega na wykorzystaniu w procesie dydaktyczno-wychowawczym różnych zabaw muzyczno-ruchowych oraz tańców ludowych w celu integracji dzieci. Uczy ona współdziałania w grupie, wyzwala aktywność, pobudza dzieci do ekspresji muzyczno-ruchowej. Takie ćwiczenia w grupieułatwiają komunikację interpersonalną i uatrakcyjniają zajęcia edukacyjne.

  Metoda Carla Orffa

Polega na twórczym obcowaniu z muzyką, realizującym się w różnych formach ruchu i tańca, w śpiewie, mowie, grze na instrumentach, pantomimie. Tworzenie, odtwarzanie i słuchanie stanowią integralną całość, a rozumiana w ten sposób aktywność muzyczna służy twórczemu rozwojowi. Nie ma w tym systemie miejsca dla bierności, bo zrozumieć i odczuć sens jego idei można jedynie wówczas, gdy samemu aktywnie się uczestniczy we wspólnym działaniu.

  Metoda ruchu rozwijającego

Została stworzona przez Weronikę Sherborne. Jest tsystem ćwiczeń i zabaw ruchowych, propagowany na całym świecie jako jeden z ważniejszych czynników rozwoju psychomotorycznego małych dzieci. Wykorzystuje dotyk, ruch oraz wzajemne relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne do rozszerzania świadomości własnego ciała, świadomości przestrzeni i działania w niej, pogłębiania kontaktu z innymi ludźmi.